Je bidt om rust. Waarom blijft je hoofd dan zo druk?

Stel je voor dat je een aan-uitknop op je lichaam zou hebben. Dat je, wanneer je bang bent, stress ervaart of je zorgen maakt, met één druk op de knop – bijvoorbeeld achter je oor – ineens weer helemaal ontspannen zou zijn.

KLIK.

Alle drukte, spanning en negatieve gedachten: poef… weg!

Wat zou dat makkelijk zijn.

Ik ontmoet veel mensen die echt worstelen en diep verlangen naar rust. Misschien herken je dit en heb je zelf ook al van alles geprobeerd. Meer stilte. Meer discipline. Meer controle. Harder je best doen om niet zoveel te piekeren. Maar ergens werkt het niet zoals je had gehoopt.

Je neemt je voor om rustig te blijven, maar bij de eerste tegenslag voel je de spanning alweer in je lichaam. Je maakt tijd om te bidden, maar ondertussen blijven je gedachten alle kanten op schieten. Even ervaar je vrede, maar zodra je telefoon gaat of iemand iets van je vraagt, lijkt die vrede alweer verdwenen. Alsof Gods rust je wel even aanraakt, maar niet diep genoeg in je leven kan wortelen.

Alsof Gods rust je wel even aanraakt, maar niet diep genoeg in je leven kan wortelen.

In mijn vorige blog deelde ik over het verhaal van de zaaier uit Matteüs 13. Jezus vertelt over een zaaier die zaad uitstrooit over zijn land. Het is een beeld van het Koninkrijk van God, dat op allerlei manieren wordt verstoord in zijn groei.

Er zijn vogels, rotsgrond en distels die voorkomen dat het zaad diep in de goede grond terechtkomt.

Ik vertelde over de akker van je lichaam waarin gezaaid wordt. En hoe Gods vrede haar doel kan missen, omdat vogels het zaad al wegpikken voordat het de grond bereikt. Je aandacht wordt weggetrokken door andere mensen, sociale media, geluidjes en alles wat dringend om jouw aandacht vraagt. En dat is zonde, want zo word je geleefd.

En dat is zonde, want zo word je geleefd.

Maar Jezus noemt ook een tweede verstoring. Een deel van het zaad valt op rotsachtige grond. Er ligt een dun laagje aarde overheen. Het zaad komt snel op, maar omdat het geen diepe wortels kan vormen, verschroeit het zodra de zon gaat schijnen. Het begint wel te groeien, maar het houdt geen stand. Misschien herken je dat ook in je geestelijke leven.

Je hoort iets moois tijdens een kerkdienst en wordt er echt door geraakt. Je leest een Bijbeltekst die je nieuwe moed geeft. Tijdens een retraite of een wandeling ervaar je plotseling iets van Gods aanwezigheid. Maar een paar uur later zit je alweer midden in de drukte. De woorden waren mooi. De ervaring was echt. Maar de vrede kreeg onvoldoende tijd om wortel te schieten.

De ervaring was echt. Maar de vrede kreeg onvoldoende tijd om wortel te schieten.

We leven in een wereld waarin alles snel moet. Ook rust moet het liefst onmiddellijk werken. We zoeken een oefening, een gebed of een techniek waarmee we onszelf zo snel mogelijk weer goed kunnen voelen. KLIK. Rust aan. Onrust uit. Maar zo werkt innerlijke vrede meestal niet. Vrede is niet alleen een prettig gevoel dat je even ervaart. Vrede wil groeien. Ze wil wortelen in je lichaam, je gedachten, je hart en je ziel. Ze heeft aandacht nodig, herhaling en vooral: ruimte.

Vrede is niet alleen een prettig gevoel dat je even ervaart. Vrede wil groeien. Ze wil wortelen in je lichaam, je gedachten, je hart en je ziel.

Als we nadenken over innerlijke rust en vrede, is het daarom belangrijk dat we dit niet alleen geestelijk houden. Gods vrede is niet alleen een gedachte die je moet begrijpen. Het is vrede die je hele mens-zijn wil doordringen. Van je hoofd naar je hart. Van je hart naar je lichaam. Van een mooi moment met God naar de manier waarop jij je dagen leeft.

Beslis daarom nu op welke manier jij je dag verder wilt leven: Hoe neem jij dit moment mee je dag in?

Adem nog een keer rustig in en uit. En weet dat God zijn liefde en vrede in jou zaait, van top tot teen. Misschien is er onrust. Misschien zijn er gedachten en gevoelens die je afleiden. Misschien landt niet alles direct in goede grond - maar gelukkig hoeft dat ook niet: God geeft overvloedig, en er hoeft ook maar iets kleins te landen. Eén woord. Eén ademhaling. Eén moment van Gods liefdevolle aanwezigheid. Geef dat kleine zaadje de tijd om wortel te schieten. Want wat vandaag klein begint, kan zich uiteindelijk verspreiden door je hele leven. 

Je hebt misschien geen aan-uitknop waarmee alle onrust onmiddellijk verdwijnt. Maar je kunt wel steeds opnieuw ruimte maken. Je kunt vertragen, ademen en je openen voor wat God in jou wil laten groeien. Haast je daarom niet. Blijf nog even. En keer regelmatig terug naar de akker en de goede grond van je hart. Adem rustig in en weer uit. En vertrouw erop dat Gods vrede in jou mag wortelen.