Waarom stilte je juist onrustig maakt (en wat Jezus daarover zegt)

Ik zit voor het eerst in de stilte van een klooster. Het is oorverdovend stil. Onrustig beweeg ik wat heen en weer. Ik sluit mijn ogen en richt mij op God, maar mijn hoofd blijft maar doorgaan. In gedachten veroordeel ik mijzelf:

Jemig Jan, waarom lukt het je nou niet om gewoon tot rust te komen?

Misschien herken je deze momenten uit je dagelijks leven. Misschien aan het einde van een lange dag. Of juist op een vrije ochtend waarvan je dacht: nu ga ik echt even stil zijn en tot rust komen bij God. En dan gebeurt het: je ervaart niet de vrede van God, maar juist meer onrust! Gedachten blijven komen en in je lichaam voel je een spanning die je eerder niet eens opmerkte…

Je word stil en ervaart niet de vrede van God, maar juist meer onrust!

Een leven zonder haast

 In het boek ‘De radicale uitbanning van haast’ pleit John Mark Comer voor een leven zonder haast. Hij citeert Dallas Willard als hij zegt dat haast ‘de grootste vijand is voor een rijk spiritueel leven’.

Maar met het uitbannen van haast ben je er nog niet. Eigenlijk begint het dan pas. Want stilte opzoeken is niet een doel op zich, maar de start van de weg met God. En daar word je als eerste geconfronteerd met je eigen innerlijke onrust.

Jezus geeft dit goed weer aan de hand van het verhaal van de zaaier. In Mattheüs 13 vertelt Jezus over een zaaier die zaad over zijn akker uitstrooit. Een beeld van het Koninkrijk van God, dat op allerlei manieren wordt verstoord in zijn groei. Er zijn vogels, grote stenen en distels die voorkomen dat het zaad in goede grond terechtkomt. Verhalen van Jezus hebben altijd meerdere lagen. Zijn beelden spreken ook tot je innerlijke wereld.

Verhalen van Jezus hebben altijd meerdere lagen. Zijn beelden spreken ook tot je innerlijke wereld.

De goede grond van je hart

In dit verhaal kun jij het beeld van de akker zijn en draag jij de goede grond in je hart. Maar dan zijn er ook verstoringen in jou aanwezig. Met dit verhaal vraagt Jezus aan jou welke verstoringen jij in je leven ervaart en hoe het Koninkrijk van God in jou groeit.

Vrede wordt weggepikt

Als eerste verstoring noemt Jezus dan dat het Koninkrijk van God in je leven kan landen op de weg, waar vogels het zaad opeten. De vrede die God je geeft, wordt van je afgenomen, het wordt weggepikt.

In dit beeld bereikt het zaad de grond niet eens. Het loopt zijn doel en bestemming mis. En dat is zonde, want het wordt verspild, het wordt ingepikt. Een verspild leven is een leven waarin je wordt geleefd. Een leven waarbij je niet zelf je eigen pad kiest, maar anderen jou een snelle, gehaaste manier opleggen.

Een verspild leven is een leven waarin je wordt geleefd. Een leven waarbij je niet zelf je eigen pad kiest, maar anderen jou een snelle, gehaaste manier opleggen.

Waarin alles nu, snel en meteen ervaren en beleefd moet worden. ‘Dit moet je hebben.’ ‘Dit kun je niet missen.’ Het kan aantrekkelijk lijken, maar je bent niet vrij.

Want het is een leven waarin je bijna niks meer voelt. Volle dagen waarin je maar doorgaat. Je aandacht wordt steeds weggetrokken. Zoals de vogels het zaad oppikken… zo wordt Gods vrede meteen bij je weggehaald. Door andere mensen, sociale media en de geluidjes die je aandacht opeisen, of je eigen luiheid en gemakzucht.

En áls je dan stilte opzoekt – zoals ik in het klooster – dan kan je gewoon geïrriteerd raken van die vogels: die afleidingen die jouw innerlijke vrede verstoren door die in te pikken.

Keer terug naar de akker van je lichaam

Dan kan het helpen om terug te keren naar je eigen akker: je lichaam. De akker in zichzelf doet niks verkeerd, de akker – en goede grond – is er gewoon. Zo ook jouw lichaam en jouw hart, het kunstwerk dat God maakte. Het mag in vrede rusten en openstaan om te ontvangen.

Zo ook jouw lichaam en jouw hart, het kunstwerk dat God maakte. Het mag in vrede rusten en open ontvangen.

Adem eens een keer diep in en langzaam weer uit. En sluit je ogen. Laat alle verstoringen even voor wat ze zijn. Voel je lichaam even, op dit moment.

Voel je spanning in je schouders, onrust in je buik, of voel je je ontspannen en fijn? Merk op wat je voelt in je voeten, benen, buik en rug. Je schouders en je gezicht.

Voel je lichaam even en weet dat God jou je lichaam heeft gegeven om het Koninkrijk van God in te ontvangen. Je lichaam als ontmoetingsplaats met de Geest. 

Ervaar elke ademhaling als een geschenk van God dat je in dankbaarheid mag ontvangen. En in vertrouwen weer los mag laten. 

Voor nu: adem nog een keer rustig in en weer uit. Ervaar elke ademhaling als een geschenk van God dat je in dankbaarheid mag ontvangen. En in vertrouwen weer los mag laten. Ga zo je dag in vandaag en haast je niet.

ps: heb je het ebook 'De Zaaier en de 4 fasen van rust' nog niet? Download het dan hieronder, inclusief de audio meditatie 'Groeien in Vertrouwen'.