Zo kan rust dieper wortelen in je leven (ook midden in de drukte)
Laatst trok ik onkruid uit de grond, in mijn moestuin.
Tenminste, dat probeerde ik. Ik pakte hem vast bij zijn stengel en trok eraan. De grote onkruidplant brak af, maar de wortel bleef stevig in de grond zitten. Boven de grond leek hij verdwenen, maar onder de grond zaten de wortels nog stevig vast. Ik wist: als ik niets doe, groeit hij gewoon weer terug.
Zo kan het ook gaan met onrust in je leven.
We proberen de zichtbare spanning weg te halen. We nemen een vrije avond, lezen wat luisteren naar een meditatie of gaan een dagje weg. En dat kan heerlijk zijn. Maar ondertussen blijven de wortels van onze zorgen, haast en behoefte aan controle gewoon aanwezig.
Voor even voel je rust. Maar al snel groeit de onrust weer terug.
Je weet dat innerlijke rust goed voor je is. Je verlangt ernaar om meer vanuit Gods vrede te leven. Maar toch word je steeds opnieuw opgeslokt door het dagelijks leven.
Er moet gewerkt worden. Je telefoon vraagt je aandacht. Mensen verwachten iets van je. Je wilt graag laten zien dat het goed met je gaat en ondertussen vergelijk je jezelf met anderen die het nét even beter lijken te doen…
Langzaam raakt je leven voller en voller. Niet alleen je agenda, maar ook je hoofd, en je hart.
In mijn vorige meditatie deelde ik over het verhaal van de zaaier uit Matteüs 13. Jezus vertelt over een zaaier die zijn zaad uitstrooit.
Een deel valt op de weg en wordt door vogels weggepikt. De vogels staan voor verstoringen die Goddelijke rust en vrede van je afnemen, al je tijd en aandacht inpikken.
Een ander deel valt op rotsgrond en kan geen diepe wortels vormen. De rotsgrond laat de oppervlakkigheid in ons leven zien. We nemen ons voor om te mediteren of te bidden, maar worden toch snel afgeleid en geven daar gemakkelijk aan toe, en Gods vrede land niet in je hart.
Vandaag wil ik met je kijken naar het zaad van het Koninkrijk van God dat tussen jouw distels valt.
Dit zaad komt op. Het begint zelfs te groeien. Maar ook de distels groeien mee. Uiteindelijk nemen de distels zoveel ruimte, licht en voeding in beslag dat het goede zaad wordt verstikt.
Jezus legt uit dat de zorgen van het dagelijks leven en de verleiding van rijkdom het woord verstikken. Het zaad - het Koninkrijk van God in jou - is dus niet verdwenen. Gods aanwezigheid is er wel, maar het krijgt onvoldoende ruimte om vrucht te dragen.
Misschien gebeurt dat ook wel in jou.
De zorgen of angsten groeien en overschaduwen Gods vrede in je leven.
Je ontvangt iets van zijn liefde, maar tegelijkertijd blijf je jezelf vergelijken met anderen. Je verlangt naar eenvoud, maar wordt steeds opnieuw verleid om meer te willen. Meer succes, meer bezit of erkenning. Of je wilt meer zekerheid, meer controle.
En langzaam maar zeker nemen deze distels meer ruimte in en verstikken ze het goede leven met God en er blijft steeds minder goede grond in je leven over.
Je kunt dit vaak ook voelen in je lichaam.
Juist als je rust of stilte opzoekt voélt je lichaam alsof je ieder moment weer iets moet doen. Stilte maak je onrustig: omdat je dan eindelijk opmerkt hoe gespannen je al die tijd al was.
Dat kan confronterend zijn.
De valkuil is dan groot om meteen weer iets te gaan doen. Je pakt je telefoon om muziek te luisteren. Je zoekt nog een oefening, nog een podcast of nog een oplossing om van het ongemakkelijke gevoel af te komen.
Maar dat is onkruid alleen met de steel verwijderen: De wortel van onrust blijft in de grond.
Probeer het eens anders: Maar misschien hoef je de onrust niet direct weg te krijgen.
maar mag je haar eerst erkennen. Ja, ik voel spanning. Ja, ik maak mij zorgen. Ja, ik merk dat ik bang ben om de controle te verliezen.
Je hoeft die gevoelens of jezelf niet te veroordelen. Je mag het in Gods aanwezigheid brengen, zoals je nu bent.
Wat neemt op dit moment in jouw leven eigenlijk te veel ruimte in?
Maak je je zorgen, of wil je juist meer controle?
Of is er iets dat je kunt loslaten?
Richt je aandacht nu eens op God, nodig de Geest uit en stel jezelf rustig de vraag:
Wat verstikt op dit moment uw vrede in mij?
Blijf dan even stil.
Misschien komt er een gedachte bij je op. Een zorg of een verlangen.
Adem in en ontvang Gods aanwezigheid.
Adem uit en vertrouw aan God toe, wat je niet hoeft vast te houden.
In de volgende overdenking zal ik meer delen over de distels. Mocht je er meer over willen lezen, heb ik een gratis ebook gemaakt over de ‘Zaaier en de 4 fasen van Rust’ - die vind je op mijn website: opadem.com